من هرچه میخوانم و ازش لذت میبرم را لزوماً باور ندارم!
گوگلریدر (گوگلخوان) یواشیواش دارد به خوراک روزانه خواندنیهای همه فیدبازها شکل میدهد؛ جوری که گاه میتوان گفت به «تنها» خوراک روزانه این فیدبازها تبدیل شده است. اینوسط نمیدانم با این توهم ایرانی چه میشود کرد که «هرچه را به اشتراک میگذاری برای خواندن، لابد تمام و کمال باش موافقای»!
از کسانی که شاید خودشان ندانند ولی اینطوری فکر میکنند، باید پرسید یعنی واقعاً نمیشود شعری، نثری، تحلیلی، گفتوگویی، گزارشی، خبری، چیزی بخوانی یا عکسی، کاریکاتوری، فیلمی چیزی ببینی که باش 100درصد موافق نبودهای (و حتا 1 درصد)، اما دوست داشته باشی دوستهات هم آن را بخوانند یا ببینند؟!
گاه، تجربه کردن یک نگاه تازه، خودش لذتبخش است؛ فارغ از اینکه آن نگاه با نگاه تو یکی باشد یا نه.
خلاصه اینکه؛ بهاینوسیله بنده هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای بهاشتراکگذاشتهشدهام نمیپذیرم و قضاوت درباره درستی یا نادرستی یا هر قضاوت دیگری درباره هریک از آن خوراکها را به عهده همخوانهایم در گوگلریدر میگذارم! (اگر اساساً بشود قضاوت کرد، البته!)
باشد که رستگار شویم!
گوگلریدر (گوگلخوان) یواشیواش دارد به خوراک روزانه خواندنیهای همه فیدبازها شکل میدهد؛ جوری که گاه میتوان گفت به «تنها» خوراک روزانه این فیدبازها تبدیل شده است. اینوسط نمیدانم با این توهم ایرانی چه میشود کرد که «هرچه را به اشتراک میگذاری برای خواندن، لابد تمام و کمال باش موافقای»!
از کسانی که شاید خودشان ندانند ولی اینطوری فکر میکنند، باید پرسید یعنی واقعاً نمیشود شعری، نثری، تحلیلی، گفتوگویی، گزارشی، خبری، چیزی بخوانی یا عکسی، کاریکاتوری، فیلمی چیزی ببینی که باش 100درصد موافق نبودهای (و حتا 1 درصد)، اما دوست داشته باشی دوستهات هم آن را بخوانند یا ببینند؟!
گاه، تجربه کردن یک نگاه تازه، خودش لذتبخش است؛ فارغ از اینکه آن نگاه با نگاه تو یکی باشد یا نه.
خلاصه اینکه؛ بهاینوسیله بنده هیچگونه مسئولیتی در قبال محتوای بهاشتراکگذاشتهشدهام نمیپذیرم و قضاوت درباره درستی یا نادرستی یا هر قضاوت دیگری درباره هریک از آن خوراکها را به عهده همخوانهایم در گوگلریدر میگذارم! (اگر اساساً بشود قضاوت کرد، البته!)
باشد که رستگار شویم!
+ هادینيلی | شنبه 24 فروردین1387، 2:40
|
